خانه / علم و فناوری / کاربرد دارویی برخی مواد شیمیایی

کاربرد دارویی برخی مواد شیمیایی

بسیاری از مواد شیمیایی کاربرد دارویی دارند. نوجه داشته باشید که برخی از این مواد (مخصوصا در غلظت بالا) میتواند کشنده باشد. و برای مصارف درمانی هرکدام از این مواد غلظت، مقدار مصرف و نوع مصرف خاص خود را دارد.

شیمی

پتاسیم پرمنگنات 
جهت درمان اگزما، امراض قارچی و میکروبی پوست (کچلی و کاندیدیاز)، شستشوی زخم ها و ضدعفونی سطوح، غرغره عفونت های قارچی و میکروبی پوست، شستشوی مثانه و سوند مثانه، دهان شویه و خوشبو کننده دهان (محلول 1 در4000) جهت رفع مسمومیت با آلکالوئید ها و همچنین تحریک استفراغ (در سموم خورده شده) و ضد خونریزی سطحی به کار می رود.

باریم سولفات 
در تشخیص پزشکی به کمک اشعه ایکس، جهت رادیو گرافی معده و روده های باریک و کلون به کار می رود.

سدیم تیوسولفات
جهت رفع امراض قارچی پوست، رفع مسمومیت با سیانیدها (بعد از تزریق وریدی سدیم نیتریت) و رفع مسمومیت با آرسنیک به کار می رود.

دی نیتروکلروبنزن 
جهت درمان طاسی منطقه ای (محرک رشد مو است) و نیز جهت رفع زگیل، پینه و میخچه کاربرد دارد.

روی سولفات
جهت درمان شوره ی سر و کک و مک و حفظ رنگ موهای بور و خرمایی، جهت درمان زوال عقل سالمندان و نیز درمان آکنه و لگاریس التیام زخم به کار می رود.

فرمالدئید
جهت رفع زگیل، پینه و میخچه، کشتن اسکولکس ها در کیست هیداتیک، جهت ضدعفونی لوازم و اطاق عمل، رفع تعریق زیاد و زگیل کف پا و نگهداری بافت بیوپسی به کار می رود.

فنل
این ماده بی حس کننده، ضد عفونی کننده و عصب کش دندان بوده و جهت دندان شویه و خوش بو کردن دهان به کار می رود.

نقره نیترات
جهت درمان زگیل، پینه و میخچه، ضدعفونی سوختگی، جلوگیری از خون ریزی بینی و نیز ضد خونریزی سطحی است.

آلومینیم هیدروکسید
جهت درمان اسهال مزمن، رفع زیادی اسید معده، ضد سنگهای فسفاته ادراری، درمان زخم معده و دوازدهه، ضد استفراغ و … به کار می رود.

سدیم هیدروژن کربنات (جوش شیرین) 

 به منظور درمان اسهال، ضد سنگ های اوراتی و سیستئینی، به منظور درمان زخم معده و دوازدهه، به منظور کاهش اسید معده و ضد استفراغ بوده و به منظور احیای قلبی – ریوی، شوک و پیشگیری، درمان ترمبوزعروقی، عمقی و آمبولی به کار می رود. همچنین در کم خونی همولیتیک، درمان نقرس و زیادی اوریک اسید خون، رفع مسمومیت با بار بیتوریک ها و سالیسیلات ها، رفع مسمومیت با الکل چوب (متانول) و اسیدهای ضعیف به کاربرد دارد.

روی اکسید (توتیا)

به منظور رفع تب خال دهانی، در کرم های ضد آفتاب، به منظور درمان هموروئید داخلی و خارجی، ضدعفونی، سوختگی، ضد خارش بوده و به منظور رفع گزش حشرات و نباتات و نیز ضد نور و کک و مک و زیادی رنگدانه به کار می رود.

آب اکسیژنه (هیدروژن پراکسید)

این ماده به منظور تمیز کردن زخمها، ضدعفونی سطوح، جدا کردن پانسمان از زخم، دهان شویه و خوشبو کننده ی دهان، جهت خارج کردن ترشحات داخل گوش و شستشوی گوش خارجی کاربرد دارد.

 

نویسنده ی مهمان

درباره ی مهتاب مناهجی

کارشناس ارشد شیمی فیزیک، مترجم، تولید کننده محتوا، تایپیست، عاشق علم و فناوری و برندینگ، سینما، ورزش، مطالعه.

مطلب پیشنهادی

بیوتکنولوژی در ایران

بیوتکنولوژی (زیست فناوری) و موقعیت آن در ایران

بیوتکنولوژی یا زیست فناوری (به انگلیسی: Biotechnology ) نخستین بار در سال ۱۹۱۹ از سوی کارل ارکیKarl Ereky …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *